zondag 29 juni 2014

De goedkoopste vakantie

Type op Google "de goedkoopste vakantie" en je krijgt een lange lijst prijsstunters. Als je all-inclusive naar Turkije of Spanje je wilt vliegen, is dat waarschijnlijk ook de weg naar de goedkoopste in dat soort vakanties, maar er zijn ook andere wegen naar een goedkope vakantie. Willen sommigen verdienen aan hun huis als hotel, via bijvoorbeeld airbnb.nl, er zijn ook mensen die open staan voor een vakantieruil met gesloten beurs. Zoek je op "huizenruil vakantie", dan opent een wereld van mensen die wellicht hun huis met je willen ruilen voor de vakantie. Uiteraard moet je open staan voor een aantal vreemden in je eigen huis, maar als je dat geen probleem vindt (je zit tenslotte ook in hun huis) dan kun je flink op je vakantie besparen. Als je in Nederland wilt blijven, en je kan of wil je eigen huis niet ter beschikking stellen, dan is er ook nog de optie om gebruik te maken van mensen die zelf op vakantie gaan, maar hun huisdier wel veilig thuis willen laten. Op holidaylink.com vindt je oppaszoekenden die graag iemand willen hebben die op hun hond of kat (of soms andere dieren) willen passen. Niet voor mensen met een stevige allergie, maar los van inschrijfgeld, betekent het wel een gratis onderkomen.


Slot Neuschwanstein (foto Wikipedia): waarschijnlijk niet open voor een huizenruil, maar wie weet kan je in de buurt iets vinden...

zondag 8 juni 2014

Een opgeruimd huis....

Vijf flessen Glassex en twee spuitbussen ovenreiniger. Dat was een van de resultaten van de grote schoonmaak die uit de keukenkasten tevoorschijn kwam. En hoewel die vijf flessen erger lijken, waren het de twee spuitbussen die aanzette tot deze blog. Want ik had al weken geroepen dat die oven van ons eens schoon moest. Ovenkroketten zijn heerlijk, maar als ze knappen voordat je ze eruit hebt gehaald, wordt je oven er niet schoner op. Drie weken geleden had ik eindelijk de ovenreiniger gehaald en was de oven weer schoon. Afgelopen week begonnen mijn partner en ik met het huis systematisch op te ruimen, beginnend met de keuken. U begrijpt het al, dat hadden we beter eerder kunnen doen. Toen de tweede bus ovenreiniger uit de kast kwam, zei mijn partner na een cynisch lachje: daarover moet je bloggen meneer de budgetcoach. Et voila.
En hoewel de schade is geleden (ovenreiniger is niet echt een courant product op marktplaats) werd met de grote schoonmaak het wel weer duidelijk hoeveel zoiets oplevert. Het is niet alleen veel prettiger leven, werken en schoonmaken in een opgeruimde huis, maar het kan je ook nog eens geld besparen. Dubbele ovenreiniger en Glassex zijn dan concrete voorbeelden, indirect helpt het zeker ook. Denk eens aan de tijd die je kwijt bent met zoeken naar die schroevendraaier waarvan je zeker weet dat je een ergens hebt liggen. Of de frustratie als er weer iets kapot valt uit de kast omdat je eigenlijk niet genoeg ruimte had om iets op te ruimen en het toch maar erbij propte. Een opgeruimd en schoon huis geven je rust en tijd. En als dat ook nog eens zorgt dat je over het algemeen beter functioneert, dan zit er nog meer in dat enkel een spuitbus ovenreiniger.

zaterdag 31 mei 2014

Geldverdienen via het internet

Het klinkt altijd te mooi om waar te zijn. Advertenties over geld verdienen via het internet. Maar het kan zonder al te veel moeite en risico´s wel. Geen groot geld weliswaar, maar wel wat. Vorig jaar ben ik begonnen door mee te doen aan spaarprogramma´s via het internet. Ik kende het hele concept niet, maar werd door iemand uitgenodigd en gezien mijn interesse voor geld, heb ik toegehapt. Al gauw klikte ik er op los om wat centen bij te verdienen. Met zulke spaarprogramma's verdien je geld door te klikken op reclames, reclamemailtjes te lezen, mee te doen aan online onderzoeken of aankopen te doen. Het geld verdien je eerst in de fictieve valuta van de betreffende website, zoals iCoins, Clix of parels en die je bij een bepaald bedrag op je rekening kan laten bijschrijven of aankopen mee kan doen. De grootste investering die je zelf hiervoor moet doen is - naast tijd erin steken - accepteren dat een deel van je doen en laten geregistreerd gaat worden. Weliswaar anoniem, zoals de sites aangeven, maar in deze tijd ben je daar nooit helemaal zeker van. Als je bereid bent die prijs te betalen, dan kun je op een leuke manier wat extra geld verdienen. De bekendste Nederlandse site is Euroclix. Deze bestaat al sinds de eind jaren 90 en staat te boek als betrouwbaar. Na twee maanden had ik hierop 25 euro bij elkaar verdiend door vooral het meedoen aan onderzoeken en klikken op mails. Ik moet toegeven, je moet er wel tijd voor hebben en na een tijdje zakte mijn plezier erin. Een andere optie om geld via deze spaarprogramma's te verdienen is om via hen aankopen te doen. Veel meer dan 0,5 tot 2% van je aankoop bedraagt die vaak niet. Uiteraard vervalt het verdienmodel als je enkel aankopen gaat doen voor je spaarsaldo, maar als je sowieso iets wilde kopen, dan kan het bestellen via hen best aantrekkelijk worden. Het is eenvoudig uit te rekenen of de korting die je krijgt via bijvoorbeeld bol.com en Euroclix, opweegt tegen wellicht goedkopere sites. Zo heb ik in december van het vorig jaar via iPay mijn nieuwe zorgverzekering afgesloten. Ik wilde toch overstappen en dan is het regelen hiervan via een spaarsite pure winst. Daarna was het wel geduld uitoefenen, want het duurde bijna een half jaar voordat ik mijn bonus zag. Toen ik gisteren een mailtje van iPay opende, zag ik tot mijn verbazing dat de 25 euro premie eindelijk was verwerkt. Dat herinnerde mij eraan dat ik hierover nog een keer wilde bloggen. Eigenlijk over de onbetrouwbaarheid van deze methode, want ik verwachtte niet meer dat het bedrag nog ooit binnen zou komen, maar dat is dus iets verandert. Nu nog maar drie weken geduld voordat het op mijn rekening staat. Uiteindelijk met een experiment toch vijftig euro bij elkaar verdiend en ik blijf er af en toe gebruik van maken. En als ik ooit iets groots ga kopen, dan neem ik zeker mijn spaarprogramma´s in overweging.

dinsdag 22 april 2014

Wat stimuleert een makelaar?

Ik las laatst het boek Freakonomics, geschreven door de econoom Steven Levitt en de journalist Stephen J. Dubner. Het behandelt onder andere stimulansen in de economie. En dan vooral stimulansen die anders uitpakken dan je zou verwachten. Een voorbeeld dat gegeven wordt zijn makelaars die op provisie werken. Die zouden in theorie moeten werken voor de hoogste verkoopprijs. In de praktijk blijkt echter dat makelaars hun eigen huis voor een hogere prijs verkopen dan de huizen van hun klanten. En ze houden hun eigen huis gemiddeld langer op de markt dan huizen van klanten. Het kleine beetje meer dat ze in provisie krijgen voor een hogere verkoopprijs, weegt blijkbaar niet op tegen de extra inspanning die ze moeten leveren. Behalve voor hun eigen huis dan. Die hogere prijs zien ze vrijwel geheel terug, dus dan is de inspanning opeens wel lonend.
Het deed me denken aan een verhaal dat ik hoorde over Makelaarsland. Makelaars als Makelaarsland, maar ook Sell-it-Yourself en Zelfverkopen.nl bieden een verkooppakket tegen een vaste prijs. Dat is heel voordelig, maar er kunnen ook nadelen aan zitten. Een kennis van mij klaagde laatst dat de makelaar zijn huis voor een veel lager bod wilde verkopen dan oorspronkelijk afgesproken. Volgens de theorie van Freakonomics was dat volstrekt logisch. Als het geldt voor makelaars die op provisie werken, dan geldt het zeker voor makelaars als Makelaarsland. Zodra zij een verkopende partij binnen heeft, heeft het geen stimulans meer om de hoogste prijs uit de brand te slepen. Het geld van de klant is binnen en voor elke week of maand dat een huis langer in portefeuille zit, moeten extra kosten worden gemaakt zonder dat daar direct iets tegenover staat. Het is dus niet gek dat de makelaar probeerde het huis zo snel mogelijk te verkopen. Een extra stimulans om dus op te letten als je met zo'n makelaar in zee gaat. Als je zelf je huis voordelig op deze manier wilt verkopen zul je niet alleen met de verkoper, maar ook met de makelaar moeten onderhandelen voor een goede prijs.

photo credit: Images_of_Money via photopin cc

zondag 6 april 2014

A-merk of huismerken?

Er zijn mensen die zweren bij A-merken. Ze hebben een ingesleten afkeer van huismerken en al helemaal van winkels als de Aldi en de Lidl. Toch geldt voor veel producten dat het A-merk kwalitatief gelijk kan zijn aan een huismerk. Kijk hoe de discount winkels adverteren met de resultaten van de consumentenbond als hun product het wint van een bekend merk. Vaak verschilt een huismerk enkel in de wikkel van een A-merk. Mensen weten het, maar negeren deze informatie. Dat kan een hang zijn naar gewoonte, merkentrouw, maar het kan natuurlijk ook zijn dat mensen meer kopen dan enkel het voedingsmiddel. Denk aan het kopje koffie met George Clooney erbij. Marketing dus. De andere kant bestaat natuurlijk ook. Mensen die alles bij de Aldi en de Lidl halen.
Zelf schipper ik zoals velen afhankelijk van het product. En daardoor ging ik eens nadenken of er een verband bestaat tussen de verschillende producten die ik liever bij de discount-winkel koop omdat die voor mij niet onderdoen voor een A-merk. Bij pindakaas geniet ik net zo veel van Calvé als een huismerk of budget-variant. Dat geldt ook voor kaas, mergpijpen en aardbeienjam. De oploskoffie (Goudmerk) van de Lidl heb ik echter ook geprobeerd. Er staat nog steeds bijna een volle pot in de kast. Niet te drinken en haalt het in mijn ogen bij lange na niet bij Nescafé Gold. Oploskoffie is dan ook een veel lastiger product om te produceren dan pindakaas. Dat geldt ook voor een lekkere kant-en-klare diepvriesmaaltijd. Een basis pastasaus is daarentegen weer simpel. Daar kun je weinig aan verknallen, denk ik dan. Als je dat doortrekt over het assortiment voedingsmiddelen, zie je een omgekeerd causaal verband tussen complexiteit van de receptuur en/of het productieproces en de inwisselbaarheid van A-merken met goedkope varianten daarop. Misschien zijn er meer verbanden, maar ik vond het een aannemelijke redenering.

photo credit: thedailyenglishshow via photopin cc

zondag 23 maart 2014

Gratis Windows XP alternatieven

Het zal je ongetwijfeld niet ontgaan zijn: 8 april stopt Microsoft met de ondersteuning van Windows XP. Voor het gebruik niet direct een ramp, maar voor de beveiliging van je computer wel. Als Microsoft geen beveiligingsupdates meer aanbiedt voor het besturingssysteem en door kwaadwillende gevonden gaten in het systeem worden niet meer gedicht, wordt je computer snel een prooi voor virussen en hackers. Je zal met Windows XP niet meer kunnen aankomen bij je bank als je rekening wordt leeggehaald. Je kan natuurlijk upgraden naar Windows 8.1. Niet alleen moet je computer dan wel geschikt zijn daarvoor (dat kun je hier nakijken), je zal toch weer honderd euro op tafel moeten leggen voor de upgrade. En voor een nieuwe computer zul je zeker dieper in de buidel moeten tasten.

Een veel goedkopere optie is het overstappen naar een ander, gratis, besturingssysteem. De meest voor de hand liggende is dan een open-source besturingssysteem gebaseerd op Unix en/of Linux. Een bijkomend voordel is dat hiervoor weinig virussen geschreven zijn, laat staan gedistribueerd. Dat maakt het ook een veilig alternatief voor Windows XP. Natuurlijk zijn er ook nadelen. De meeste software is gemaakt voor Windows, dus niet alles wat je op je XP-PC had staan, zul je op een Linux besturingssysteem kunnen draaien, maar veel programma's toch wel. Daarnaast zijn er genoeg alternatieven voor bijvoorbeeld Microsoft Word, Excel en andere programma's. Na wat gegoogle heb ik voor de Linux-variant Ubuntu gekozen. De goedkoopste manier is dan om vanaf een USB-stick (als je oude computer die tenminste pakt) het besturingssysteem te installeren. Die kun je daarna weer formatteren en voor zijn oorspronkelijke doeleinden gebruiken. Vanzelfsprekend verdwijnen met het nieuwe besturingssysteem al je gegeven van je Windows XP desktop of laptop, dus een goede back-up is geboden. Ook ik ben een leek op het gebied, maar met zes redelijk simpele stappen kwam ik zowaar.
  1. Van Ubuntu.com de installatiesoftware gedownload op mijn harde schijf.
  2. Via http://www.linuxliveusb.com/en/download een USB-stick geschikt gemaakt voor installatie, verwijzend naar de gedownloade Ubuntu (dit was het lastigste met enkele keuzes die ik maar op de standaard heb laten staan omdat ik niet wist wat ze deden).
  3. BIOS-settings van mijn oude PC omgezet zodat hij opstart vanaf USB-stick. In het geval van mijn Dell laptop F2 drukken bij het opstarten en dan via het menu de opstartvolgorde (boot sequence) wijzigen.
  4. Opnieuw opgestart met USB-stick.
  5. Installatieschermen gevolgd.
  6. Stap 3 opnieuw uitgevoerd, alleen dan weer teruggezet naar oude situatie.
Het ging allemaal erg voorspoedig. Natuurlijk is het flink wennen en moest ik direct al zoeken naar de uitknop of een simpel programma. En ik ben pas een week verder, dus wie weet waar ik nog tegen aanloop, maar ik kan tenminste veilig verder op die computer. Zonder een cent te hebben uitgegeven.

Foto van Wikimedia Commons

zaterdag 15 maart 2014

Het eerste uitgiftegesprek

Vorige week heb ik een nieuwe term geleerd, namelijk het "eerste uitgiftegesprek". Ik had er nog nooit van gehoord, maar zag het op de declaratie van mijn zorgverzekeraar verschijnen. En mijn apotheek rekende er zes euro voor. Gelukkig is er per 1 januari 2014 een nieuwe maatregel van kracht die stelt dat zorgaanbieders in begrijpelijke taal meer informatie op de zorgnota's
moeten zetten en dat de verzekeraars deze informatie ook doorgeven aan de verzekerden. Op die manier kun je beter controleren of je zorgnota's correct zijn. En zo verscheen het eerste uitgiftegesprek op mijn beeldscherm toen ik de declaratie van mijn nieuwe apotheek voorbij zag komen. Aangezien ik het medicijn al jaren gebruikte, ging ik maar googlen. Want het was dan wel voor de apotheek de eerste keer dat ze het aan mij uitgaven, voor mijzelf was het al de zoveelste uitgifte. Google leverde op dat deze kosten onder andere gemaakt worden om na te gaan of ik geen andere medicijnen gebruik die dit medicijn in de weg staan, dat er gekeken wordt of ik er niet allergisch voor ben en dat zulke informatie aan mij wordt overgedragen. Allemaal nuttige en belangrijke zaken, maar ik mag er toch vanuit gaan dat die door mijn vorige apotheek gecontroleerd waren en dat de risico's bij de echte eerste uitgifte, jaren geleden, waren verteld. Bij mijn nieuwe apotheek kon ik me geen uitgebreid gesprek herinneren, afgezien van het feit dat ik heb medegedeeld dat ik het al jaren gebruikte en alles wist..... dat koste me dus zes euro.

Uiteraard heb ik het er niet bij laten zitten. De tijd dat alles wat medisch was door iedereen zonder morren geacepteerd werd, ligt gelukkig toch wel achter ons. De apotheker aan de balie kon mij geen antwoord geven op waarom dit in mijn geval was berekend. Ikzelf kon wel een meest waarschijnlijk antwoord geven: omdat dat standaard door het systeem gedaan wordt bij elke eerste uitgifte vanuit hun computersysteem, zonder rekening te houden met andere systemen. Ik twijfel er niet aan dat iemand dit ooit wel heeft opgemerkt, maar aangezien de klant hiervan toch niet op de hoogte was, kon het altijd zonder problemen worden doorberekend. Niet meer dus. Toch weer een goede maatregel die duidelijkere specificaties, en eentje die mij hopelijk zes euro gaat besparen, want de apotheek belt mij nog terug hierover. Wordt vervolgd.

photo credit: nima; hopographer via photopin cc